“Kendinizle ilgili bir hikâyeyi kontrol altında tutmaktan aciz iseniz, bu gücü geri almak için daha fazla kuvvete ihtiyacınız olacaktır.”

4.12.2015 02:31:19

BEN BÖYLEYİM; KENDİ YOLUMDA

Ben küçük bir zaman oyunu ile başlamak istiyorum söze. 15 yıl sonrasına gittiğimizi varsayalım şu anda.

Bir çarşamba sabahı saat 6.30’da çalan alarm ile uyandınız. Bırakın kalkıp işe gitmeyi, gözlerinizi dahi açmak istemiyorsunuz. Sevmediğiniz, sadece para kazanabilmek için çalıştığınız bir işiniz var çünkü. Üstelik sadece bu çarşamba değil, uzunca bir süre haftanın her günü katlanacaksınız bu duruma. Maalesef yine ömrünüzün tamamını geçirmek istediğiniz biri değil, şuan evli olduğunuz eşiniz. Belki size kalsa hiç evlenmezdiniz kim bilir…  Aa, sıkılmayın lütfen sadece hayal kuruyoruz devam edin okumaya. Haliyle mutlu değilsiniz çoğu zaman. Çünkü başkaları vardı hayatınızın direksiyonunda ve onlar nereye isterse oraya gittiniz, o başkalarının yönlendirmesi ile yön verdiniz hayatınıza. Onları mutlu edebildiniz mi? Meçhul…

Gerçekten böyle bir çıkmazda her şeyin bir yerden itibaren yanlış gittiğini, mutsuz yaşadığınızı fark etmeye başladığınızda ne yapardınız? Neleri feda ederdiniz, nelerden vazgeçerdiniz ya da geçebilir miydiniz? Belki çok geç belki de sadece biraz cesaret bundan sonrası.

Ama işler bu noktaya gelmeden bir şeyler yapsanız. Yani oyun bitti! Hadi bakalım dönüyoruz bugüne. Kendi hayatının direksiyonuna oturma vakti. Çünkü seçtiğin yolun sana ne getireceğini anlaman için yolun sonuna kadar gitmen gerekir. Kendi kararlarımızla kendi hikâyemizi yazmaya başladığımızda hata da yapsak kendi hatamız olacak. Hem bu hayatta doğru işlenmesi gereken günahlar da var, ders alınması, sadece yaşayarak öğrenilmesi gereken şeyler de.  Mutsuz da olsam sorumlusu benden öte değil, çünkü benim hikâyemin başrolünde sadece ben varım.

İşte o zaman mecburiyetlerimiz değil, tercihlerimiz olur yaşamımızı belirleyen unsurlar. İnsan en çok yapmadıklarından pişmanlık duyar bu hayatta.

İstediklerinizi yapın, en azından çabalayın. Mutluluğu arayan herkesin yolu er ya da geç aynı yere çıkıyor; KENDİNE.

Sedanur Süveybe ŞEN

[yukarı]
Yorum Ekle